Nepomuk Kwintet

NNO- Pianokwintet, kamermuziekconcert in De Tamboer op 11 december 2016

 

Viool Marlene Hemmer

Altviool Christophe Weidmann

Cello Noëlle Weidmann

Contrabas Finne van der Maar

Piano Etsuko Oga

 

PROGRAMMA:

 

R. Vaughan WilliamsPiano Quintet in c kleine terts (1903)

(1872-1958)- Allegro con fuoco

- Andante

- Fantasia ( quasi variazione)

PAUZE

 

F. SchubertPiano Quintet in A grote terts (1819)

(1797-1828)Forellen Quintet opus post. 114.D667

- Allegro vivace

- Andante

- Scherzo: presto

- Thema met variaties

- Allegro giusto

 

Marlene Hemmer (1981) begon op haar 4e met vioolspelen. In 1989 werd ze aangenomen op de Jong Talent Opleiding van het Utrechts Conservatorium. Vanaf 1994 studeerde ze bij Zakhar Bron aan de Musikhochschule te Lübeck, bij Ana Chumachenko in Biella(Italië) en bij Emmy Verhey en Alexander Kerr aan het Utrechts Conservatorium waar ze afstudeerde met een 10 met onder-scheiding. Tijdens haar studie volgde ze masterclasses bij o.a. Ruggiero Ricci en Zaven Melikian. Ze werkte samen met o.a. Viktor Liberman, Joseph Silverstein, Jeremy Menuhin, Christiaan Bor, Godfried Hoogeveen en Rian de Waal. In 2008 bracht ze samen met pianist Paul Komen haar debuut-cd uit met de 3 sonates van J. Brahms, die de 2e plaats behaalde in de Top 15 van Radio 4. Eind 2011 kwam haar 2e cd 'Virtuoso Opera Fantasies' uit die meteen werd verkozen tot 'Klassieke Zaken Aanrader'. Marlene heeft inmiddels diverse prijzen op haar naam staan o.a. het Intern. Concorso Premio Sassari en het Prinses Christina Concours (1997). Ze bereikte de finale van de NPS-Cultuurprijs en won de 2e prijs op het Viool-concours Oscar Back met de Schotse Fantasie van Max Bruch. Ze bespeelt een G.B. Guadagnini uit 1764, haar ter beschikking gesteld door het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds.

 

Christophe Weidmann, geboren te Metz in Frankrijk, studeerde viool, altviool en piano aan het Conservatorium te Metz. Na zijn afstuderen vertrok hij naar Parijs, waar hij altvioolles kreeg van Jean Baptiste Brunier en Sabine Toutain. Vervolgens studeerde hij aan de ‘ Paris National Superior Conservatory’ waar hij in 2005 zijn diploma behaalde en aan de Sibelius Akademia te Helsinki. Hij speelde in kamermuziekensembles en won vele prijzen, waaronder de eerste prijs in de kamermuziek competitie van de stad Parijs (2000). Ook nam hij deel aan verschillende festivals te Frankrijk. Christophe speelde als solist in o.a. Mozart’s ‘ Symphonia Consertante’ . Hij speelde in 2004 in het Sibelius Academy Orchestra o.a. onder leiding van Colin Davis en van 2005-2007 in het Frans Nationaal Orkest o.a onder leiding van Kurt Masur. Christophe speelt sinds november 2007 bij het NNO.

 

Noëlle Weidmann, geboren in Metz te Frankrijk, speelt al sinds haar zesde jaar cello. Ze was 11 jaar toen ze haar cellostudie aan het conservatorium te Metz afrondde, met eerste prijzen voor cello, piano en kamermuziek. Een jaar later werd ze toegelaten tot het beroemde Conservatoire National Superieur de Musique te Parijs, waar ze studeerde bij Michel Strauss. Ze trad op met bekende musici, zoals Joseph Silverstein, Philippe Benod, Vladimir Mendelssohn, Barbara Westphal en Jean-Claude Vanden-Eyden. Noëlle Weidmann studeerde in 2005 af in Parijs en studeerde daarna bij Jan- Ype Nota te Groningen en wederom bij Michel Strauss te Parijs. Noëlle Weidman is sinds 2006 aanvoerder van de cellogroep bij het Noord Nederlands Orkest. Het seizoen 2008-2009 heeft Noëlle de Carte Blanche serie van het NNO samengesteld.

 

Finne van der Maar studeerde contrabas in Utrecht bij Thomas Brændstrup en rondde zijn studie in 2006 af bij Wolfgang Güttler en Botond Kostyak aan de Hochschule für Musik in Karlsruhe en Basel. Hij is sinds 2009 als bassist verbonden aan het NNO. Hij remplaceert regelmatig bij andere orkesten, zoals het Nederlands Philharmonisch Orkest, het Gelders Orkest en Amsterdam Sinfonietta. Hij maakte met het European Union Chamber Orchestra diverse tournees door Europa.

 

Etsuko Oga studeerde piano bij Paolo Giacometti in Utrechts waar zij haar diploma behaalde. Hierna studeerde ze bij Denis Pascal aan het Conservatoire National de Région de Rueil-Malmaison in Parijs. Ze behaalde er de premier prix voor piano en voor kamermuziek. Ook volgde ze er de opleiding pianobegeleiding bij Angeline Pondepeyre. Als balletpianiste werkte ze vervolgens in Parijs bij vele dansacademies. Nu is ze freelance pianiste, ze begeleidt voornamelijk zangers en maakt deel uit van het ensemble Trio Sofia.

 

 

Schubert: Forellenkwintet

 

Frans Schubert, die maar 31 jaar oud werd – hij stierf in 1828 – kwam uit een muzikaal gezin. Zijn vader gaf hem zijn eerste muzieklessen. Hij werd als “Sängerknabe” aangenomen bij de Weense Hofkapel, waar hij een degelijke muzikale opleiding ontving. Zijn belangrijkste leraar werd Salieri, de grote concurrent van Mozart. Om aan de militaire dienstplicht te ontkomen wordt hij hulponderwijzer. In 1814 schreef hij zijn eerste meesterlijke lied: Gretchen am Spinnrade. In 1815 komt zijn muzikale productie goed op gang: o.a. vooral veel liederen, kamermuziek, opera’s, klaviersonates, 9 symfonieën.

Het Forellenkwintet in A opus 114 is in veel opzichten een uniek werk. Vooral omdat dit het eerste werk is in de geschiedenis van de kamermuziek, waarin strijkers met het klavier werden gecombineerd. In de tweede plaats, omdat er in het ensemble een plaats is ingeruimd voor de contrabas. En ten derde, omdat een compositie in vijf delen in Schuberts tijd ongewoon was. Tenslotte was het tamelijk ongebruikelijk een thema en variaties als vierde deel te introduceren.

In de zomer van 1819 trok Franz Schubert er met een aantal vrienden op uit, met vakantie naar Linz, waar waren uitgenodigd door de vermogende familie Paumgartner en waar de avonden werden besteed aan het samen musiceren. Schubert en vooral zijn vriend de zanger Vogler, vervulden daarbij de hoofdrollen. Het is Paumgartner geweest, die Schubert op de gedachte heeft gebracht een kamermuziekwerk te schrijven, waarin zijn lied “Die Forelle” een belangrijke plaats zou krijgen. Er ontstond een geniaal werk. Bij de eerste uitvoering had hij de partijen voor de strijkinstrumenten – viool, alt, cello, contrabas - apart en niet in één uitgeschreven. Tijdens de eerste uitvoering improviseerde hij de pianopartij, die in een later stadium werd uitgeschreven.

Luchthartigheid, frisheid, spontaniteit, het effect van de vakantievreugde, maar ook tederheid, b.v. in het thema en variaties en de vrolijke finale met sterk Hongaarse invloeden, dat alles vindt men terug in deze zorgeloze, geniale compositie.

 

(De pianist András Schiff en het Hagenkwartet maakten een zeer geslaagde CD van het Forellenkwintet).

 

Vaughan Williams, Pianokwintet

 

Vaughan Williams leefde van 1872 tot 1957. Engels componist, maar door zijn studie in het buitenland, wel internationaal georiënteerd. Hij volgde compositielessen bij onder meer Bruch en Ravel. Hij interesseerde zich in het bijzonder voor de Engelse volksliederen en bezat daar een uitgebreide collectie van. In zijn symfonische werk is zijn contrapuntische stijl kenmerkend.

Van zijn symfonieën bestaan uitstekende opnames, die Bernard Haitink enkele jaren geleden heeft gemaakt met het Londens Symfonie Orkest.

In 1903 componeerde Vaughan Williams zijn enige pianokwintet en evenals Franz Schubert dat deed met zijn Forellenkwintet, gebruikte hij daar de instrumentencombinatie voor van piano, viool, altviool; cello en contrabas. Erg tevreden over dit werk was hij niet; hij herzag het een aantal malen. Na 1918 trok hij het werk terug. Maar zijn weduwe gaf in 1999 haar toestemming het werk uit te voeren. In 1905 vond de eerste uitvoering plaats.

Vaughan Williams componist stond tijdens het componeren van zijn kwintet sterk onder de invloed van Johannes Brahms. Opmerkelijk is de bijna orkestrale sfeer, die ervan uitgaat. Ook maakt hij, in navolging van Schubert, gebruik van de variatievorm.

 

Het pianokwintet heeft drie delen:

1. Allegro, con fuoco

2. Andante

3. Fantasia (quasio variazioni); moderato.

 

Copyright @ Vrienden van de Tamboer Webdesign: Hajé Rundervoort